logo VisitDrama

house

Charlotte Brontë (21 april 1816 - 31 maart 1855) charlotte-bronte


Charlotte Brontë (Thornton, 21 april 1816 – Haworth, 31 maart 1855) was een Brits schrijfster en de oudste van de drie zusters Brontë van wie ook de andere twee als romanschrijfster beroemd zijn geworden: Anne, de jongste, en Emily de middelste.
Ze gebruikte net als haar twee zusters een mannelijk pseudoniem: Currer Bell. Emily was Ellis Bell en Anne was Acton Bell.

Charlotte werd geboren op 17 januari 1820, Market Street nr. 74 in Thornton nabij Bradford in Yorkshire. Haar ouders waren Maria Branwell (1783-1821; zij overleed aan baarmoederhalskanker toen Charlotte vier jaar was) en Patrick Brontë (1777 – 1861; een Ierse geestelijke).

Ze was de derde van zes kinderen. Het gezin bestond verder uit Maria (1814-1825), Elizabeth (1815-1825), Patrick Branwell (1817-1848), Emily (1818-1848) en Anne (1820 – 1849). Na de geboorte van Anne verhuisde het gezin naar Haworth waar haar vader pastoor werd.

Na het overlijden van hun moeder werden de oudste zussen Maria, Elizabeth en Charlotte naar school gestuurd in Cowan Bridge, waar zij mishandeling en ontberingen leerden kennen, zoals later beschreven door Charlotte in Jane Eyre als de Lowood school. De emotionele ervaringen die in het boek beschreven worden, zijn grotendeels gebaseerd op Charlotte’s eigen ervaringen. Emily voegde zich oom bij hun op school voor een korte periode. Toen een tyfus epidemie de school teisterde werden haar zusjes Maria en Elizabeth aangestoken. Maria die echter tuberculose had werd naar huis gestuurd waar ze overleed. Emily werd vervolgens van school gehaald samen met Charlotte en Elizabeth.
Elizabeth stierf kort na dat zij weer thuis was. Haar vader besloot samen met haar tante Elizabeth Branwell de kinderen thuis te onderwijzen.

In Haworth bloeide het literaire talent van de drie zusters op. Iets wat door vader Patrick Brontë werd aangemoedigd. In 1826 bracht hun vader een doos met houten soldaatjes mee voor Branwell als speelgoed. Dit was voor de kinderen de basis van de imaginaire landen die zij creëerden die voorkwamen in verhalen die zij schreven. Samen met Branwell schreef ze over het koninkrijk Angria, terwijl Anne en Emily het koninkrijk Gondal creëerde. Charlotte hield meer van tolerantie dan van revolutie. Ze had een hoge principiële instelling en ondanks haar verlegenheid in gezelschappen was ze altijd bereid om haar standpunten te verdedigen.

In 1831 volgde zij lessen in Roe Head ( hier ontmoette ze ook haar vriendin Ellen Nussey) en was twee keer voor korte tijd gouvernante bij meerdere families in Yorkshire. In deze periode schreef ze haar novelle The Green Dwarf (1833) onder de naam Wellesley.

In tegenstelling tot het beeld dat lang van de zusjes Brontë heeft bestaan – drie eenzame vrouwen op de afgelegen Engelse Moors – kregen ze meer van de wereld te zien dan menig andere vrouw in die tijd. In 1842 ging zij samen met haar jongere zuster Emily, met wie zij een privéschool wilde opzetten, naar het pensionaat Heger te Brussel, waar zij verliefd werd op de directeur. Haar boek Vilette (geschreven in 1852) werd hierdoor geïnspireerd. Veel van haar ervaringen verwerkte zij in haar romans, vooral in het beroemd geworden Jane Eyre (1847).

De eerste roman die zij schreef, The Professor, werd echter door alle uitgevers afgewezen. Eén uitgever, Smith, Elder and Company, wilde wel iets meer lezen van deze ‘Currer Bell’, het mannelijke pseudoniem dat Charlotte gebruikte. Kort daarna stuurde zij het manuscript van Jane Eyre toe. De uitgever besloot na de hele nacht doorgelezen te hebben, dat hij Jane Eyre beslist wilde uitgeven. Dat bleek geen slechte beslissing, want drie maanden na de eerste druk, was het boek al toe aan een herdruk. Het boek werd geprezen, maar ook verguisd. Tegenstanders vonden het te grof en te zeer ingaan tegen alle bestaande conventies. Het boek werd gelijk met Emily’s Wuthering Heights en Anne’s Agnes Grey gepubliceerd (allen onder hun Bell pseudoniem). Ze bezocht samen met Anne de uitgever in London om hun ware identiteit te onthullen en ontmoette hier ook andere schrijvers. Thackeray was een fan van haar werk en toen ze een van zijn lezingen bezocht werd ze aan zijn moeder voorgesteld als Jane Eyre. Ze ontmoette ook Harriet Martineau, Elizabeth Gaskell (die later haar biografie schreef) en G. H. Lewes.

Het succes van het boek werd teniet gedaan door familieverdriet. Haar broer Branwell stierf vanwege zijn extreme alcohol gebruik en opium verslaving. Kort hierop stierf Emily aan tuberculose en vervolgens haar jongste zusje Anne ook aan tuberculose. Charlotte en haar vader klampten zich aan elkaar vast voor steun. Haar verdriet komt terug in het derde deel van haar roman 'Shirley', waar ze in deze periode aan werkte.
Nadat haar zus Emily overleed, werd een postume editie van Emily's beroemde, maar enige boek Wuthering Heights uitgebracht, onder redactie van Charlotte.

Na de voltooiing van haar laatste boek, trouwde ze in juni 1854 met Arthur Bell Nicholls, de hulppredikant van haar vader. Het verhaal gaat dat ze niet van hem hield (ze had hem eerder al eens afgewezen) maar hem bewonderde. Het huwelijk beviel haar echter wel, haar beste vriendin Ellen Nussey was extreem jaloers op Arthur omdat deze alle tijd van Charlotte verlangde.

Het huwelijk duurde echter niet lang: nog geen jaar later, zwanger van haar eerste kind, kreeg ze een longontsteking. Dit was een ziekte welke genezen had kunnen worden, maar ze heeft dit bewust of onbewust aangegrepen om haar leven te beëindigen. Na een lang en pijnlijk ziektebed, stierf ze op 31 maart 1855, waarschijnlijk door uitdroging. Op haar akte van overlijden staat tuberculose vermeld. Maar men vermoedde eerder dat dit door complicaties van haar zwangerschap was (enorm heftige ochtendziekte, waardoor ze te weinig binnen hield) maar tyfus werd ook vermeld omdat haar oudste hulp in de huishouding vlak hiervoor aan was overleden.
Charlotte werd bijgezet in het familiegraf in de kerk St. Michael & All Angels, Haworth, West Yorkshire, England.

Postuum werd twee jaar later (1857) alsnog The Professor, haar eerste roman, gepubliceerd, dat zij in 1845-1846 heeft geschreven. Het leven van Charlotte Brontë, de postume biografie door Elizabeth Gaskell, was de eerste van vele biografieën die over Charlotte is gepubliceerd, kwam tevens in 1857 uit. Op sommige gedeelte heeft Gaskell enkele details weggelaten over Charlotte's liefde voor Heger in Brussel (een getrouwde man) daar dit een te grote confrontatie bleek tegen de moraal van die tijd en dit een te grote stress factor zou zijn voor de nabestaanden. Gaskell gaf ook twijfelachtige en onvolledige informatie over Patrick Brontë, bewerende bijvoorbeeld dat hij zijn kinderen geen vlees liet eten. Dit werd tegengesproken in Emily Brontë's dagboek waarin ze omschreef hoe zij het vlees en aardappelen zou bereiden voor een diner in de pastorie, zoals Juliet Barker uitlegde in haar biografie, The Brontës.


Haar werken:

•    Jane Eyre
•    The Professor
•    Shirley
•    Villette
•    Poems (Currer, Ellis en Acton Bell)